ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Γιατί η παραδοσιακή Αριστερά στην Ελλάδα τάσσεται υπέρ των ανοικτών συνόρων στη λαθρομετανάστευση; Ερωτήματα και προβληματισμό προκαλεί η άκριτη στάση των κομμάτων της Αριστεράς υπέρ των ανοικτών συνόρων στη λαθρομετανάστευση, αλλά και η προσπάθειά τους να αξιοποιήσουν πολιτικά τη μάζα των λαθρομεταναστών ως δύναμη κρούσεως για τη δημιουργία αναταραχής και δυναμικής αντιπαράθεσης...

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)...

Ο Wayne Madsen, δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής, σε συνέντευξη του στον Alex Jones, λέει μερικά πολύ σημαντικά πράγματα για τα γεγονότα στη Λιβύη. Δεν ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς, πάντως η θεωρία του ¨δένει" με τις εξελίξεις και απαντά σε πολλά ερωτήματα. Η συνέντευξη είναι μεγάλη, αλλά νομίζω αξίζει να την ακούσετε ολόκληρη. Τέλος, θέλω να συγχαρώ τη Βασούλα (τη μεταφράστρια του βίντεο) που καταβάλει τεράστια προσπάθεια στον υποτιτλισμό των βίντεο για να μας τα προσφέρει.

ΕΛΛΑΔΑ 2011: ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ή ΑΞΙΑΚΗ;

Η σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάσταση περιγράφεται ανάγλυφα από μια φράση του Χατζηδάκη που πολλοί Έλληνες και ξένοι ηγέτες έχουν επαναλάβει κατά κόρον : «η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα» .
Τα θαύματα όμως, δεν ήταν ποτέ μόνο οικονομικά: από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους, από τον Καποδίστρια μέχρι και σήμερα, η χώρα μας έχει ζήσει σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία πέντε φορές τον εφιάλτη της Χρεωκοπίας.

ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ Η "ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ" ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΙΣΟΔΟ" ΣΕ ΑΥΤΗΝ.

Γράφει ο: Χρήστος Καψάλης

Η κυβέρνηση συνεχίζει να μας ζητά θυσίες για κάποιο αόριστο, αβέβαιο, ασαφή στόχο που περιγράφεται ως «έξοδος από την κρίση». Ταυτόχρονα σύσσωμοι οι....

Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΑ WIKILEAKS.

Κάποιοι χλευάζουν ό,τι έρχεται από το WikiLeaks.

«Τι μάθαμε;», ρωτάνε. Και κάνουν πλάκα με τις κατινιές των τηλεγραφημάτων, όπως εκείνο με τη χυμώδη ξανθιά νοσοκόμα του Καντάφι. Δεν αναρωτιούνται γιατί μπήκε στον κόπο ένας διπλωμάτης να περιγράψει τα γούστα του Λίβυου ηγέτη.

Του Γιάννη Μπογιόπουλου στην Ελευθεροτυπία