Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Η ΝΕΑ ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΣΜΟΥ

Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του στο προσωπικό του blog Agriazwa.blogspot.com

Αντί προλόγου:

(Λάθος εκτιμήσεις, λάθος στους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, λάθη, λάθη, λάθη εκ μέρος του ΔΝΤ που....
έχουν κοστίσει μέχρι σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες ζωές ανά τον κόσμο. Οι αξιωματούχοι μιλούν για τις μεθόδους τους σαν να ήταν πυραυλικοί επιστήμονες. Κάνουν ανοιχτές πλέον παραδοχές λαθών για να μοιάζουν αυτές ως «επιστημονικά σφάλματα». Φυσικά, δεν πρόκειται για λάθη. Αυτή, είναι η πολιτική του ΔΝΤ. Η πολιτική της καταστροφής. Αυτή είναι η επιστήμη της καταστροφής.

 Το άρθρο που ακολουθεί έχει γραφεί αρκετές εβδομάδες νωρίτερα και στους θλιβερούς καιρούς που ζούμε δεν έχει ιδιαίτερη χρηστική αξία.  Έχει όμως αξία για τους μελετητές καθώς αποτελεί μια διαφορετική προσέγγιση μιας πραγματικότητας με την οποία μπορεί πλέον να έχουμε εξοικειωθεί και να μας φαίνεται τετριμμένη,  φαινόμενο  που αποτελεί σημαντικό δείκτη της δουλοποίησης μας, δεν παύει όμως να μας συνθλίβει όπως συνθλίβει κάθε αφέντης τα δουλικά του)
          
Από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξαν ιερατεία που είχαν μεγάλη βαρύτητα για την λήψη πολεμικών αποφάσεων.
Με τον σχετική αποδυνάμωση της θεοκρατίας από κοσμικά συστήματα εξουσίας αποδυναμώθηκε και ο ρόλος των ιερατείων ως κέντρων λήψεων πολεμικών αποφάσεων.
Με την πρωτόγνωρα εκτεταμένη καταστροφή που έφερε ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος θα εμφανιστούν διεθνείς οργανισμοί για την παγκόσμια οικονομική συνεργασία και συντονισμό όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (IMF), η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) ενώ πρότερα είχε εμφανιστεί η Τράπεζα των Διεθνών Διακανονισμών (BIS) με αρχικό ρόλο τη ρύθμιση και εποπτεία των γερμανικών αποζημιώσεων του Α’ παγκοσμίου πολέμου.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς υπήρξαν ή γίναν εργαλεία του Αμερικανικού οικονομικού Ιμπεριαλισμού και της τραπεζικής ληστοκρατείας.
Δεν τους αρκούσε όμως το πρόσωπο του τεχνοκράτη. Χρειαζόντουσαν ένα «σήμα κατατεθέν». Υιοθετώντας ακραίες οικονομικές θεωρίες οι οργανισμοί αυτοί μετατράπηκαν σταδιακά σε οικονομικά ιερατεία (με χαρακτηριστικότερο όλων του ΔΝΤ) καθώς εμφάνιζαν σε λαούς τις οικονομικές τους θεωρίες ως θέσφατα ώστε να εφαρμόζουν τα οικονομικά τους προγράμματα χωρίς καμιά παρέκκλιση.

Όπως άλλαξε σε μεγάλο βαθμό η μορφή των ιερατείων άλλαξε και η μορφή των πολέμων οι οποίοι πλέον θα γινόντουσαν σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό οικονομικοί ενώ την επιχειρησιακή ευθύνη των οικονομικών πολέμων θα φρόντιζαν τα νέα ιερατεία.
Για να επιβάλλουν λοιπόν καταστροφικές οικονομικές πρακτικές που «παντού και πάντα αποτυχαίνουν», τα οικονομικά ιερατεία θα επέβαλαν σε λαούς και κράτη τα δόγματά τους.

Και το δόγμα τους είναι ένα: Το δόγμα της καταστροφής. Για να έρθει η δημιουργία πρέπει πρώτα να έλθει η οικονομική καταστροφή.

Με αυτόν τον τρόπο, παγκόσμιοι οικονομικοί οργανισμοί γίναν  Ιερατεία του Καταστροφισμού που έριχναν στην πυρά της «οικονομικής βοήθειας» οικονομικά αμαρτωλά έθνη. 
Τα θύματα αυτού του δόγματος ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον πλανήτη.
Τύφλα να έχει η ιερά εξέταση.

Για να είναι πιο πειστικοί μεταμόρφωσαν το λεξιλόγιο της θρησκευτικής ηθικής σε αυτό της οικονομικής ηθικής: Η κάθαρση έγινε βοήθεια. Η αμαρτία μετατράπηκε σε δημόσιο σύστημα διαχείρισης και το αντίστροφο. Η υποταγή αξιοπιστία. Μια λέξη παρέμεινε η ίδια: η λέξη μεταρρύθμιση που είναι κεντρική στο λεξιλόγιο του ΔΝΤ και των συναφών οργανισμών. Αυτή τη φορά η μεταρρύθμιση αφορούσε ένα είδος οικονομικού προτεσταντισμού με παπική πλέον εξουσία.
Η παλιά τάξη πραγμάτων του κοινωνικού κράτος έπρεπε να εξαφανιστεί δια ροπάλου: Αυτό σημαίνει η λέξη μεταρρυθμίσεις. Αυτή τη λέξη μαθαίνουν να ψελλίζουν οι μαθητευόμενοι ηλίθιοι της πολιτικής που υπακούν τυφλά τα παγκόσμια οικονομικά ιερατεία και εφαρμόζουν πιστά την καταστροφή των λαών τους.

Το μόνο που εξελίχθηκε ήταν οι μέθοδοι, εμπλουτισμένες πλέον με τεχνικές από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, ανάμεσα στους οποίους πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε ο κλάδος της ψυχολογίας που χρησιμοποιήθηκε για να πειστούν οι άνθρωποι ότι η καταστροφή ήταν για το καλό τους και να καμφθεί η αντίστασή τους με πολλαπλές συνδυαστικές τεχνικές ανάμεσα στις οποίες ήταν και η πρόκληση αποπροσανατολισμού. Αλλά τα ίδια έκανε και η ιερά εξέταση, απλά πιο άκομψα. Έλεγε ότι καθάριζε τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους όταν στην ουσία απλά καθάριζε ανθρώπους που δεν ήταν της αρεσκείας της.

Τα σύγχρονα ιερατεία του οικονομικού καταστροφισμού δεν είναι τίποτε άλλο από εξελιγμένες μορφής της Ιεράς Εξέτασης. Στόχος τους δεν είναι η εξυγίανση αλλά η καταστροφή. Και έχουν καταφέρει να πείσουν τα θύματα ότι η καταστροφή είναι για το καλό τους.

Μέχρι και το 2008 και με σπάνιες εξαιρέσεις, η Νέα Ιερά Εξέταση εφάρμοζε τα βασανιστήρια της σε λαούς εκτός της Ευρωατλαντικής συμμαχίας. Λατινοαμερικάνους, Ασιάτες, Αφρικανούς. Όταν αυτοί σταματήσαν να πιστεύουν στη καταστροφική βοήθεια και με τον κίνδυνο η Νέα Ιερά Εξέταση να χάσει την εξουσία της, έκανε κάτι το πρωτόγνωρο. Χίμηξε στην ΕΕ, ξεκινώντας φυσικά από την πιο αμαρτωλή και αδύναμη χώρα της: Την Ελλάδα.

Εκεί θα εφάρμοζε το δόγμα της καταστροφής σε ένα λαό αδιάφορο που νόμιζε ότι είχε βρει μια αιώνια και εύφορη κοιλάδα και μηρύκαζε διαρκώς τα ψεύδη του πολιτικού της συστήματος.      
Για να επέμβει στην Ελλάδα η Νέα Ιερά Εξέταση κατασκεύασε με τη βοήθεια μιας νέας πολιτικής εξουσίας με πολύ στενούς δεσμούς με τα διεθνή κέντρα εξουσίας μια στατιστική οικονομική κρίση.

Με την κρίση αυτή η Ελλάδα πέρασε στην κρίση και την δικαιοδοσία της Νέας Ιερής Εξέτασης η οποία συνεργάστηκε με της ηγέτιδες ευρωπαϊκές δυνάμεις για να φτιάξουν μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη. Ένα μεταρρυθμιστικό πείραμα ξεκινούσε: Η κρίση ξεκίνησε στην Ελλάδα και η φωτιά της μεταρρύθμισης   θα απλωνόταν και στις γειτονικές μεσογειακές χώρες. Η Αγία Τριάδα της νέας ευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων, η Τρόικα, πήρε σάρκα και οστά από το αίμα των Ελλήνων και άλλων λαών.

Ήμουν μάλλον ο πρώτος που περιέγραψα σε άρθρο μου το 2010 ότι η Ελλάδα ήταν ή αρχή ενός μεγάλου κοινωνικού πειράματος που θα επεκτεινόταν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πρώτα του Ευρωπαϊκού Νότου.

Αργότερα η χρήση του όρου πειραματόζωο για την περιγραφή της Ελληνικής εμπειρίας θα γινόταν αρκετά δημοφιλής, ενώ τον όρο θα τον χρησιμοποιούσε και αυτός που δημιούργησε τεχνητά τις συνθήκες για την εκκίνηση αυτού του σύνθετου πειράματος, ο πρώην και μάλλον ο πιο μισητός από τους Πρωθυπουργούς της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, ο Γεώργιος Jeffrey Παπανδρέου. Μένει να δούμε αν ο συμφοιτητής του Αντώνης Σαμαράς θα τον φτάσει ή θα τον ξεπεράσει στην πρόκληση μένους.

Το πείραμα έχει όπως είδαμε επαναληφθεί και σε άλλες χώρες και Ηπείρους και αφορούσε την καταστροφή των υποδομών μιας χώρας με οικονομικά μέσα χωρίς να χρειαστούν πολεμικές επιχειρήσεις.

Οι πειραματισμοί του καταστροφισμού υπήρξαν κατά το παρελθόν ποικίλοι ώστε να βρεθεί η «μαγική φόρμουλα» του. Και η πρώτη ύλη για τα πειράματα ήταν άφθονη καθώς η πρώτη ύλη ήταν οι λαοί και τα κράτη τους.

Αυτή η «αναίμακτη» καταστροφή παλαιότερα επιχειρούνταν μέσω εμπάργκο, δηλαδή οικονομικού αποκλεισμού, μιας πολιορκίας που απέκοπτε μια χώρα από το διεθνές εμπόριο.
Παρότι το εμπάργκο προκαλούσε ούτως ή άλλως καταστροφή, υπήρξαν παραδείγματα όπως αυτό της Κούβας όπου φάνηκαν εξαιρετικά ανθεκτικές απέναντι στον πολιορκητικό κλοιό βασιζόμενες στην αίσθηση της αυτονομίας και της αξιοπρέπειας τους.

Χώρες όμως πρέπει να καταστρέφονται στα πλαίσια ενός κύκλου καταστροφής και δημιουργίας όπως τον αντιλαμβάνονται κάποια μέσα στα οικονομικά ιερατεία.

Η καταστροφή των υποδομών μιας χώρας είτε με πολεμικά μέσα είτε με οικονομικά (αν και συχνά έχουμε δει τα δεύτερα να προηγούνται των πρώτων όπως έγινε στο Ιράκ όπου το εμπάργκο προηγήθηκε της εισβολής) δημιουργεί οικονομικά οφέλη: Η χώρα πρέπει να ανοικοδομηθεί.

Αυτό βλέπουμε να συμβαίνει και στη χώρα μας: Η χώρα μας δεν επιχειρείται να διασωθεί. Το αντίθετο: οι λέξεις ανταγωνιστικότητα, αξιοπιστία αποτελούν απλά συγκάλυψη του τι συμβαίνει στη χώρα και γιατί συμβαίνει. Με εξαίρεση κάποιους εξαιρετικά κερδοφόρους τομείς του δημοσίου όπως ενέργεια και νερό των οποίων οι υποδομές οποίοι θα ήταν εξαιρετικά ανόητο και μάλλον επιζήμιο να καταστραφούν και να δημιουργηθούν  εκ νέου, όλες οι υπόλοιπες υποδομές στην Ελλάδα καταστρέφονται κομμάτι κομμάτι δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή μέσω του φαινόμενου του ντόμινο. Η παιδεία, η υγεία, η επιχειρηματικότητα καταστρέφονται συστηματικά.

Καθημερινά η χώρα όπως την ξέραμε καταστρέφεται συστηματικά.

Όπως έλεγε και ο Παπανδρέου: «βρισκόμαστε σε πόλεμο».

Πρόκειται για ένα ποιο σύνθετο μηχανισμό από ότι είχαμε συνηθίσει: Καταστροφή μέσω υπερδανεισμού. Οι υποχρεώσεις της χώρας αυξάνονται απέναντι στους δανειστές της ενώ απέναντι στους πολίτες της ελαχιστοποιούνται.

Η λέξη Κατοχή που έχει γίνει πλέον καραμέλα στο στόμα των Ελλήνων πολιτών, είναι απολύτως αντίστοιχη με την πραγματικότητα. Όλο και μεγαλύτερο κομμάτι όχι μόνο του ελληνικού ΑΕΠ αλλά και της διακυβέρνησης του τόπου περνάει στα χέρια των εγγυητριών δυνάμεων της Νέας Ιεράς Εξέτασης, των δυνάμεων που μας εγγυούνται ότι η καταστροφή στην Ελλάδα θα είναι ολοκληρωτική.

Η εθνική κυριαρχία έχει χαθεί. Αλλά αυτά μας είναι γνωστά.

Η χώρα έχει μπει σε καραντίνα που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και «ηθική» με τη θρησκευτική έννοια του όρου. Ας δούμε τι γίνεται όταν ο θρησκεία συναντάει την οικονομία, όταν το δόγμα της καταστροφής παντρεύεται το δόγμα του κέρδους:

Ενώ κάτω από συνθήκες οικονομικού μαρασμού, τα πολλά πρόσωπα των μνημονιακών κυβερνήσεων έχουν δώσει ενέσεις ρευστότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα λεφτά των ταμείων γίναν κωλόχαρτα. Εμπάργκο έχει κηρυχθεί όχι μόνο προς το εσωτερικό της χώρας όπου όλο και περισσότερο απαγορεύεται στους πολίτες και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις πρόσβαση στο εμπόριο. Εμπάργκο έχει κηρυχθεί και προς τολμηρούς επιχειρηματίες της παραγωγικής οικονομίας του εξωτερικού καθώς προτάσεις για  επενδύσεις τους όχι μόνο αποθαρρύνονται αλλά και αποκρούονται λυσσαλέα από τις μνημονιακές κυβερνήσεις.  Παράλληλα,  διαθέσιμα κεφάλαια δισεκατομμυρίων όπως αυτά του τελευταίου ΕΣΠΑ που θα μπορούσαν εκκινήσουν μια αναπτυξιακή τροχιά μένουν σκόπιμα αναξιοποίητα για να επιστραφούν σχεδόν στο ακέραιο.

Οι μόνες «επενδύσεις» που επιτρέπονται είναι αυτές όπου βασικές υποδομές του κράτους ουσιαστικά παραχωρούνται σε ιδιώτες φίλα προσκείμενους στη Νέα Ιερά Εξέταση.

Τώρα ίσως μπορεί κάποιος να απαντήσει στο αφελές ερώτημα «μα αφού βλέπουν ότι τα μέτρα δε δουλεύουν, γιατί δεν τα σταματάν; Γιατί βάζουν βαθύτερα το μαχαίρι στο κόκκαλο;».

Γιατί ποτέ ο σκοπός των μέτρων δεν ήταν η αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας: απαρέγκλιτος στόχος των μέτρων είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της ελληνικής οικονομίας με την εξαίρεση των βασικών υποδομών που θα περάσουν σύντομα στα χέρια των κατακτητών. Τα μέτρα θα σταματήσουν μόνο και μόνο όταν η πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών αγοράζει βασικά είδη με κουπόνια. Όχι πιο πριν. Τότε θα έχει τελειώσει ο ένας επικερδής για τους κατακτητές πόλεμος και θα αρχίσει η επικερδής για τους κατακτητές κερδοφόρα ανάπτυξη.

Γιατί ακόμη και στην πολεμική του φάση, στη φάση της καταστροφής  αυτός ο πόλεμος είναι επικερδής για τους κατακτητές: οι Έλληνες πληρώνουν και με το παραπάνω με τις αποταμιεύσεις τους και τους μισθούς και τις συντάξεις τους τα κόστη του πολέμου που γίνεται εις βάρους τους ενώ με τη λήξη του πολέμου θα κληθούν, ήδη εξαντλημένοι να ξαναχτίσουν τη χώρα με τον ιδρώτα τους για λογαριασμό των δανειστών-δυναστών.

Πρόκειται για τον ασφαλή και επικερδή για τους κατακτητές πόλεμο που γνωρίσαμε ποτέ.
 Είναι εξωφρενικό ότι οι Έλληνες πληρώνουν σήμερα εκ προοιμίου «πολεμικές αποζημιώσεις» στους κατακτητές για ένα πόλεμο του οποίου την έκβαση οι «ελληνικές» κυβερνήσεις έχουν συμφωνήσει με τους εκπροσώπους των κατακτητών.

Όπως ξανατονίσαμε, το παγκόσμιο οικονομικό ιερατείο είναι γνήσιοι καταστροφιστές: Για να «ανοικοδομήσουν» πρέπει πρώτα να καταστρέψουν ολοσχερώς. Σε αυτό τον κύκλο πραγμάτων πιστεύουν, αυτό πρεσβεύουν, αυτό επιτάσσουν και αυτό επιβάλλουν.
Στην περίπτωση της Ελλάδας βλέπουμε πρωτόγνωρα πράγματα. Βλέπουμε την ίδια τη χώρα να χρηματοδοτεί τον οικονομικό πόλεμο που γίνεται εναντίον της. Δεν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να περιγράψουν επαρκώς αυτό το είδος προδοσίας. Δεν έχουν εφευρεθεί ακόμα.
Οι καταστροφιστές λοιπόν των παγκόσμιων οικονομικών ιερατείων έχουν βρει έναν πολύ πιο προσοδοφόρο τρόπο να κάνουν πόλεμο. Ο παραδοσιακός πόλεμος μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις όχι μόνο από την κοινή γνώμη του εισβολέα αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη.
Στον οικονομικό πόλεμο οι θάνατοι είναι σιωπηλοί. Αυτοκτονίες, θάνατοι από την καταστροφή των υποδομών υγείας, θάνατοι από έκθεση σε καιρικές συνθήκες για τους χρόνια άστεγους, δευτερογενείς θάνατοι από ανεπαρκή διατροφή, προσφυγιά, μια ανθρωπιστική κρίση με τα όλα της. Όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα κρυμμένα από τα μάτια πολλών από τους κατοίκους της. Και για αυτό το λόγο άλλωστε η τρικομματική κυβέρνηση υπέδειξε στα μήντια να υποκρύπτουν τέτοιες εικόνες.
Οι θάνατοι που προκαλεί η Νέα Ιερά Εξέταση γίνονται μόνο στατιστικές και όχι αντιδράσεις.  
Η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει την εντύπωση ότι η Ελλάδα βοηθείται και μέρος της αντιδρά σε αυτόν τον «σπάταλο ανθρωπισμό» των επικυρίαρχων όταν στην ουσία η «οικονομική βοήθεια» δεν είναι τίποτα παρά άλλο εκβιαστική τοκογλυφία μέσω της οποίας οι μνημονιακές κυβερνήσεις και οι εντολείς τους εκβιάζουν τους Έλληνες να ενδώσουν και να συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στην καταστροφή τους.

Ο «αναίμακτος πόλεμος» μπορεί να προκαλέσει και ήδη προκαλεί καταστροφή μεγαλύτερη από ένα χαλί βομβαρδισμών ενώ υποδομές που ενδιαφέρουν τους κατακτητές παραδίδονται σε αυτούς σχεδόν ατόφιες.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να επισημάνουμε κάτι που δεν έχει επισημανθεί αρκετά στην ελληνική και διεθνή αρθρογραφία.

Η μετατροπή μιας οικονομίας από παραγωγή σε χρηματιστηριακή προκαλεί μια βραχυπρόθεσμη «ανάπτυξη» της οικονομίας που ακολουθείται από  μια τρομακτική γήρανση της οικονομίας αυτής (εκτός και αν αυτή είναι διεθνές οικονομικό κέντρο όπως συμβαίνει πχ με την Ελβετία). Όλο και περισσότεροι πόροι διατίθενται στην εικονική-χρηματιστική οικονομία ενώ η παραγωγική οικονομία μαραζώνει. Ο κύκλος της οικονομίας σπάει. Η οικονομία καταλήγει να υπηρετεί τις τράπεζες και όχι το αντίθετο όπως συνέβαινε στην παραγωγική οικονομία. Αυτή είναι η αναπόφευκτη εξέλιξη χωρών των οποίων η οικονομία τους μετατρέπεται σε εικονική: Οι οικονομίες αυτές ανθίζουν για λίγο και μετά γερνάνε για πάντα: Αυτό στην Ελλάδα το έκανε ο Κωνσταντίνος Σημίτης. Από τη στιγμή που η οικονομία γεράσει, δε μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί: πρέπει είτε να υποβοηθείται από εύρωστες οικονομίες είτε, αν έχει την ισχύ, να απομυζήσει άλλες πιο αδύναμες χώρες. Αυτό κάνει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα σε εμάς. Μας βαμπιρίζει αδιάκοπα. Και αφού στεγνώσει το αίμα μας θα τραφεί και από το πτώμα μας και θα το χρησιμοποιήσει ως υλικό ανοικοδόμησης για μια «νέα εύρωστη οικονομία». Αυτό μας κάναν. Αφού πρώτα αρρώστησαν την οικονομία μας, μας κάνουν τώρα ευθανασία. Αφού μας γεράσαν τεχνητά, μας βάζουν τώρα να τραβήξουμε τη σκανδάλη μπροστά στα μούτρα αφού πρώτα έχουμε κάνει χρυσό και το πιστόλι που μας βάλαν στον κρόταφο αλλά και τις σφαίρες.
Αυτό κάνει η Νέα Ιερή Εξέταση: Σου δίνει άφθονη «οικονομική αμαρτία» και έρχεται μετά με το αζημίωτο να σε καθαρίσει από αυτήν καταστρέφοντας σε ενώ αυτή δυναμώνει και πλουτίζει από την καταστροφή σου.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τρεις χώρες των οποίων οι οικονομίες μετατράπηκαν από παραγωγικές σε χρηματοπιστωτικές: Ελλάδα, Ιρλανδία και Ισλανδία. Από αυτές μόνο η μία, η Ισλανδία, αποφάσισε πως το χρηματοπιστωτικό της σύστημα ήταν τόσο δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με τα υπόλοιπα οικονομικά μεγέθη της χώρας που το αφήσαν στη μοίρα του: Μόνο η Ισλανδία επιβίωσε γιατί έβγαλε τη σφαίρα από τη θαλάμη του όπλου. Η Ιρλανδία βίωσε τρομακτική καταστροφή. Η Ελλάδα θανατώνεται. Και όλο αυτά γιατί οι κυβερνήσεις τους αποφασίσαν να διασώσουν τη φούσκα των τραπεζών εις βάρος της χώρας. Επέλεξαν να στηρίξουν τον χρηματοπιστωτικό βαμπιρισμό. Όταν καλείς τον βρικόλακα στο σπίτι σου, το σπίτι σου είναι σπίτι του και το αίμα σου αίμα του. Θα σε απομυζήσει μέχρι θανάτου.

Υπάρχουν και  άλλα παράπλευρα οφέλη από τη θανάτωση της Ελλάδας. Γιατί εκμεταλλεύονται τα καλύτερα μυαλά μας που στελεχώνουν επιχειρήσεις και ιδρύματα του εξωτερικού, ενώ στην Ελλάδα θα μείνουν ως επί το πλείστον χαμηλόμισθοι εργάτες που θα πληρώσουν με τον ιδρώτα την ανοικοδόμηση της χώρας αφού πρώτα έχουν πληρώσει με τον παρά τους την καταστροφή της χώρας τους. Αν φυσικά μπορούν οι Έλληνες μετά από ένα τέτοιο εξαντλητικό πόλεμο να γίνουν εργάτες. Αν δεν μπορούν αυτοί, πάντα υπάρχουν αλλού φθηνά εργατικά χέρια όσο υπάρχει φτώχια κα ανισότητες.
Όπως σωστά τόνισε ο Δημήτρης Καζάκης όλη η χώρα θα μετατραπεί σε Eιδική Οικονομική Ζώνη. Βλέπουμε δηλαδή σε έναν ορίζοντα γεγονότων που μπορεί να φτάσει και τα 20 χρόνια. Θέλει άλλα 3-4 χρόνια για την πλήρη και μη άμεσα αντιστρεπτή οικονομική καταστροφή της χώρας. Η ανοικοδόμηση της χώρας θέλει μετά πέντε με δέκα χρόνια. Αν υπάρχει μέχρι τότε η χώρα. Αν υπάρχουν μέχρι τότε Έλληνες. Γιατί αν δεν υπάρχουν, την ανοικοδόμηση θα την κάνουν άλλοι.
   
Είναι περίεργο για μια χώρα να συνθηκολογεί για την ίδια της την καταστροφή. Το πώς και το γιατί συμβαίνει μπορεί να αποδοθεί από μια άλλη πτυχή του πειράματος Ελλάδα:  μια πτυχή που ίσως να έχει σχεδιαστεί ή προβλεφτεί από την αρχή, ίσως όμως και να αποτελεί μια απρόβλεπτη και πολύ χρήσιμη για τα Ιερατεία των Καταστροφιστών της Νέας Ιεράς Εξέτασης παρενέργεια του οικονομικοπολικόκοινωνικού πειράματος που συμβαίνει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα: Μιλήσαμε για γήρανση της οικονομίας. Δυστυχώς δεν είναι μόνο η οικονομία που γερνάει αλλά και η κοινωνία που υποφέρει πλέον από γεροντική άνοια. 

Υπάρχουν δύο τρόποι, ισοδύναμοι να περιγραφούν τα νέα κοινωνικά φαινόμενα στην Ελλάδα. Και οι δύο είναι εξίσου άσχημοι: Μαζί με την οικονομία είναι και η κοινωνία που πάει 60 χρόνια πίσω. Αναβιώνουν φαντάσματα που ήταν νεκρά από καιρό. Τα φαντάσματα της ακροδεξιάς, της ακροαριστεράς, του φανατισμού και άλλα τέρατα που νομίζαμε ότι η οικονομική «πρόοδος» είχε κρύψει σε λαγούμια της κοινωνικής ζωής. Η ελληνική κοινωνία επιστρέφει σε πρότερα στάδιο της κοινωνικής της εξέλιξης. Οι παλιοί Έλληνες θα το περιέγραφαν αυτό ως Ξεμώραμα ή παλιμπαιδισμό της ελληνικής κοινωνίας. Είμαι σίγουρος ότι τα ιερατεία του Καταστροφισμού θα βρουν μια πιο πειστική και καθωσπρέπει λέξη για να περιγράψουν αυτή τη διαδικασία. Και είμαι σίγουρος πως θα τη χρησιμοποιήσουν σαν όπλο για να εξελίξουν και άλλο τις τεχνικές τους της καταστροφής ολοκλήρων λαών. Θα βαπτίσουν το δηλητήριο αντίδοτο και θα βάζουν τους πολίτες να πίνουν καθημερινά τη δόση τους. Μέχρι να πεθάνουν. Οι καταστροφιστές έχουν καταλάβει ότι μπορούν να πηγαίνουν τους λαούς 50 και 60 χρόνια πίσω. Όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε κοινωνικό και πολιτισμικό. Στο πτώμα μας πάνω το μαθαίνουνε. Τώρα πλέον έχουν ένα νέο όπλο:  Έχουν μια χρονομηχανή και μπορούν τεχνητά να πηγαίνουν λαούς μπρος πίσω στο ρεύμα της προόδου και να πειραματίζονται με τις δόσεις και τη σύνθεση των δηλητηρίων που χρησιμοποιούν για να κάτσει η μπίλια του καζινοκαπιταλισμού στο σωστό σημείο.

Το τι θα πάθουν οι λαοί από αυτή διαδικασία που τους γερνάει και μετά τους οπισθοδρομεί, τους είναι είτε αδιάφορο είτε χρήσιμο για μελλοντικούς πειραματισμούς. Θέλουν να σκοτώσουν. Αλλά θέλουν να το κάνουν διακριτικά για να μπορούν ανενόχλητοι για να σκοτώσουν βελτιώνοντας τη μέθοδο της δολοφονίας.

Η αυτοψία της Ελλάδας θα δώσει και άλλα όπλα εκλεπτυσμένης και δυσδιάκριτης μαζικής καταστροφής . Οφείλουμε όχι μόνο στους εαυτούς μας αλλά και σε ολόκληρο των πλανήτη να μην πεθάνουμε και με αυτόν τον τρόπο να εμποδίσουμε το Ιερατείο των καταστροφιστών από το να γίνει ακόμη πιο ισχυρό. Σήμερα μας κάνει πόλεμο ένας εχθρός που είναι πολύ πιο ισχυρός γιατί μοιάζει απρόσωπος και αόρατος, ένας εχθρός διαβολέας και διάβολος που δεν μπορούμε να δούμε το πραγματικό του πρόσωπο. Μια Νέα Ιερή Εξέταση που μας έκρινε αμαρτωλούς και θέλει να μας καθαρίσει από τις αμαρτίες μας με το να μας καταστρέψει. Καθώς είναι και οικονομικό ιερατείο, φροντίζει ο θάνατος μας να αποφέρει κέρδη στους συμμάχους της. Αυτή είναι όλη η ιστορία. Μια παλιά ιστορία καταστροφής λαών με νέους όρους και μεθόδους.

http://agriazwa.blogspot.gr/2013/02/normal-0-false-false-false-el-x-none-x.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η επίσκεψη σας στο Θαλαμοφύλακα με τιμά ιδιαίτερως.

Τα μόνα σχόλια που σβήνω είναι οι τρολλιές, οι κουτσουλιές και οι ύβρεις.

Τα υπόλοιπα θα μείνουν για πάντα εδώ, εκτεθειμένα σε κοινή θέα, γι αυτό πριν πατήσετε το κουμπί "Υποβολή", παρακαλώ να ξαναδιαβάσετε αυτό που γράψατε.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟΥΡΓΩΝ;

Αρχειοθήκη ιστολογίου