Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΗΜΕΡΑ ΑΡΧΙΖΩ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ




Σήμερα αρχίζω μια καινούργια ζωή.

Σήμερα αποβάλλω το παλιό μου δέρμα, αυτό που εδώ και χρόνια υποφέρει τα χτυπήματα της αποτυχίας και τα τραύματα της μετριότητας.

Σήμερα ξαναγεννιέμαι κι ο τόπος γέννησής μου είναι ένας αμπελώνας φορτωμένος καρπούς για όλους.

Σήμερα θα τρυγήσω τα σταφύλια της σοφίας από τα ψηλότερα και τα πιο ανεπτυγμένα κλήματα του αμπελώνα, γιατί αυτά έχουν φυτευτεί από τους σοφότερους του επαγγέλματός μου που ήρθαν, από γενιά σε γενιά, πριν από μένα.

Σήμερα θα απολαύσω τη γεύση των σταφυλιών από τα κλήματα αυτά, και θα καταπιώ, στην κυριολεξία, το σπόρο της επιτυχίας που είναι κρυμμένος στο καθένα, και μέσα μου θα φυτρώσει καινούργια ζωή.

Η σταδιοδρομία που επέλεξα είναι γεμάτη με ευκαιρίες, είναι όμως και σπαρμένη με πικρές απογοητεύσεις και απόγνωση, κι αν τα πτώματα εκείνων που απέτυχαν στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο θα κάλυπταν με τη σκιά τους όλες τις πυραμίδες του κόσμου.

Εγώ, όμως, δεν θ’ αποτύχω όπως οι άλλοι, γιατί κρατώ τώρα στα χέρια μου τους χάρτες που θα με οδηγήσουν μέσα από επικίνδυνα νερά σε παραλίες που μόλις χθες έμοιαζαν άπιαστο όνειρο.

Η αποτυχία δεν θα είναι πια η αμοιβή για τους κόπους μου.  Όπως η φύση δεν έκανε πρόβλεψη ν’ ανέχεται τον πόνο το σώμα μου, έτσι δεν έκανε πρόβλεψη να υποφέρει η ζωή μου την αποτυχία.  Η αποτυχία, σαν τον πόνο, είναι πράγματα ξένα στη ζωή μου.  Στο παρελθόν τη δεχόμουν όπως δεχόμουν τον πόνο.  Τώρα την απορρίπτω κι είμαι έτοιμος να αποκτήσω τη σοφία και τις αρχές που θα με βγάλουν από το σκοτάδι.  Αυτές θα με οδηγήσουν στο φως του πλούτου, της κοινωνικής θέσης και της ευτυχίας που ξεπερνά και τα πιο τρελά μου όνειρα, ώσπου τα χρυσά μήλα του Κήπου των Εσπερίδων να μην είναι πια παρά η δίκαιη αμοιβή μου.

Ο χρόνος διδάσκει τα πάντα σ’ αυτόν που ζει για πάντα, εγώ όμως δεν έχω την πολυτέλεια της αιωνιότητας.  Ωστόσο, στα πλαίσια του χρόνου που μου δόθηκε πρέπει να εξασκηθώ στην τέχνη της υπομονής, γιατί η φύση δεν ενεργεί ποτέ με βιασύνη.  Για να φτιάξει την ελιά, τη βασίλισσα των δέντρων, απαιτούνται εκατό χρόνια.  Ένα φυτρωμένο κρεμμύδι γερνά σε εννιά βδομάδες.  Έχω ζήσει σαν φυτρωμένο κρεμμύδι.  Δεν έμεινα ικανοποιημένος.  Τώρα θα γίνω το μεγαλύτερο ελαιόδεντρο και για την ακρίβεια, ο μεγαλύτερος πωλητής.

Και πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό;  Δεν έχω ούτε τη γνώση ούτε την εμπειρία να γίνω μεγάλος και ήδη έχω σκοντάψει στην άγνοια κι έχω πέσει σε θάλασσες αυτολύπησης.  Η  απάντηση είναι απλή.  Θα ξεκινήσω το ταξίδι μου ανεμπόδιστος τόσο από το βάρος περιττής γνώσης όσο και από την τροχοπέδη της άχρηστης πείρας.  Η φύση με έχει ήδη προικίσει με γνώσεις και ένστικτο πολύ ανώτερα από εκείνα οποιουδήποτε ζώου του δάσους και η αξία της πείρας υπερτιμάτε κυρίως από ηλικιωμένους που κουνάνε με σοφία το κεφάλι τους και μιλάνε ανόητα.

Η αλήθεια είναι πως η πείρα διδάσκει διεξοδικά, το διδακτικό της πρόγραμμα όμως καταβροχθίζει τα χρόνια του ανθρώπου με αποτέλεσμα η αξία των μαθημάτων της να μειώνεται εξαιτίας του χρόνου που απαιτείται για την απόκτηση της ιδιαίτερης σοφίας της.  Στο τέλος πάει χαμένη, αφού σπαταλιέται σε νεκρούς ανθρώπους.  Κι ακόμα, η πείρα έχει κάτι κοινό με την μόδα: μια πράξη που αποδείχτηκε επιτυχημένη σήμερα, μπορεί να είναι ανεφάρμοστη και αναποτελεσματική αύριο.

Μόνο οι Αρχές αντέχουν στο χρόνο και αυτές τώρα τις κατέχω, γιατί οι νόμοι που θα με οδηγήσουν ψηλά περιλαμβάνονται στα γραφόμενα αυτών των χειρογράφων.  Αυτό που θα με διδάξουν είναι περισσότερο πώς να αποφύγω την αποτυχία παρά πώς να κερδίσω την επιτυχία, γιατί τι άλλο είναι η επιτυχία παρά μια νοητική κατάσταση;  Υπάρχουν δυο σοφοί ανάμεσα σε χίλιους που θα έδιναν τον ίδιο ορισμό στη λέξη επιτυχία;  Η αποτυχία όμως περιγράφεται από όλους με τον ίδιο τρόπο.  «Αποτυχία είναι η ανικανότητα του ανθρώπου να πετύχει τους στόχους του στη ζωή, όποιοι κι αν είναι αυτοί».

Στην πραγματικότητα, η μόνη διαφορά μεταξύ αυτών που απέτυχαν και αυτών που πέτυχαν, έγκειται στις διαφορετικές τους συνήθειες.  Οι καλές συνήθειες είναι το κλειδί για κάθε επιτυχία.  Οι κακές συνήθειες είναι η ξεκλείδωτη πόρτα προς την αποτυχία.  Γι’ αυτό, ο πρώτος νόμος στον οποίο θα υπακούσω, ο οποίος προηγείται όλων των άλλων είναι:  «Θα αποκτήσω καλές συνήθειες και θα γίνω δούλος τους».

Όταν ήμουν παιδί, ήμουν δούλος των παρορμήσεων μου.  Τώρα είμαι δούλος των συνηθειών μου, όπως όλοι οι ενήλικες.  Έχω παραδώσει την ελεύθερη βούλησή μου στο πολύχρονο στοίβαγμα των συνηθειών μου, κι οι πράξεις της μέχρι τώρα ζωής μου, έχουν ήδη χαράξει ένα μονοπάτι που απειλεί να παγιδεύσει το μέλλον μου.  Οι πράξεις μου διέπονται από τις ορέξεις, τα πάθη, την προκατάληψη, τη λαιμαργία, τον έρωτα, το φόβο, το περιβάλλον , τη συνήθεια κι από όλους αυτούς τους τυράννους χειρότερος είναι ο τελευταίος.  Αφού, λοιπόν, πρέπει να καταστραφούν και καινούργιες αυλακιές πρέπει να ετοιμαστούν για καλούς σπόρους.

Θα αναπτύξω καλές συνήθειες και θα γίνω δούλος τους.  Και πώς θα κατορθώσω αυτό το δύσκολο επίτευγμα;  Με αυτά τα χειρόγραφα θα γίνει κατορθωτό, γιατί κάθε χειρόγραφο περιλαμβάνει μια αρχή που θα απομακρύνει μια κακή συνήθεια από τη ζωή μου και θα την αντικαταστήσει με μια άλλη που θα με φέρει πιο κοντά στην επιτυχία.  Γιατί αυτός είναι ένας άλλος νόμος της φύσης, ότι μόνο μια συνήθεια μπορεί να υποτάξει μιαν άλλη.  Έτσι, για να πραγματοποιήσουν αυτές οι γραπτές λέξεις τον εκλεκτό τους στόχο, πρέπει να επιβάλω στον εαυτό μου την πρώτη από τις καινούριες μου συνήθειες που είναι η εξής:

Θα διαβάζω κάθε χειρόγραφο για τριάντα μέρες με αυτό τον προδιαγεγραμμένο τρόπο, πριν προχωρήσω στο επόμενο χειρόγραφο.

Πρώτα θα διαβάζω το κείμενο σιωπηρά, μόλις σηκωθώ από το κρεβάτι.  Ύστερα θα το ξαναδιαβάζω σιωπηρά, αμέσως μετά το μεσημεριανό μου γεύμα.  Μετά, θα ξαναδιαβάζω το κείμενο πριν πάω για ύπνο στο τέλος της ημέρας και , κάτι πολύ σημαντικό, αυτή τη φορά θα το διαβάζω μεγαλόφωνα.

Την επόμενη μέρα θα επαναλάβω αυτή τη διαδικασία και θα συνεχίσω κατά τον ίδιο τρόπο για τριάντα μέρες.  Μετά θα πάρω το επόμενο χειρόγραφο και θα κάνω το ίδιο για άλλες τριάντα μέρες.  Θα συνεχίσω μέχρι να ζήσω ένα μήνα με κάθε χειρόγραφο και το διάβασμα να μου γίνει συνήθεια.

Και τι θα επιτευχθεί μ’ αυτή τη συνήθεια;  Εδώ έγκειται το μυστικό των επιτευγμάτων όλων των ανθρώπων.  Καθώς θα επαναλαμβάνω τα λόγια του χειρογράφου κάθε μέρα, θα γίνουν σύντομα μέρος του συνειδητού μυαλού μου, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι θα διεισδύσουν στο άλλο μέρος του μυαλού μου, εκείνη τη μυστηριώδη πηγή που δεν κοιμάται ποτέ, που δημιουργεί τα όνειρά μου και που πολλές φορές με κάνει να ενεργώ με τρόπους που δεν καταλαβαίνω.

Καθώς τα λόγια αυτών των χειρογράφων θα αφομοιώνονται απ’ αυτό το μυστηριώδες μέρος του μυαλού μου, θα αρχίσω να ξυπνώ κάθε πρωί με μια ζωντάνια που ποτέ πριν δεν είχα γνωρίσει.  Το σφρίγος μου θα μεγαλώσει, η επιθυμία μου να γνωρίσω τον κόσμο θα υπερνικήσει κάθε φόβο που με βασάνιζε στο παρελθόν από τη στιγμή που ξυπνούσα μέχρι την ώρα που πήγαινα για ύπνο.  Και θα γίνω ευτυχέστερος απ’ ότι πίστεψα ποτέ ότι θα ήταν δυνατό, σ’ αυτό τον κόσμο του μόχθου και της θλίψης.

Στο τέλος θα είμαι σε θέση να αντιδρώ σ’ όλες τις καταστάσεις που θα αντιμετωπίζω όπως έμαθα από τα χειρόγραφα, και σύντομα αυτές οι πράξεις και οι αντιδράσεις θα γίνουν εύκολες για μένα, γιατί όλα γίνονται εύκολα με την εξάσκηση.

Έτσι γεννιέται μια καινούργια συνήθεια, γιατί όταν μια πράξη γίνεται εύκολη με τη συνεχή επανάληψη, είναι χαρά η πραγματοποίησή της, κι από τη στιγμή που κάτι γίνεται χαρά είναι στη φύση του ανθρώπου να το επαναλαμβάνει συχνά.  Όταν κάνω κάτι συχνά γίνεται συνήθεια και εγώ γίνομαι σκλάβος της, κι αφού είναι καλή συνήθεια, αυτή είναι και η επιθυμία μου.

Σήμερα αρχίζω μια καινούργια ζωή.

Και δίνω επίσημο όρκο στον εαυτό μου πως τίποτα δεν θα καθυστερήσει την εξέλιξη της καινούργιας μου ζωής.  Δεν θα χάσω ούτε μια μέρα από την ανάγνωση αυτών των χειρογράφων, γιατί στην πραγματικότητα τα λίγα λεπτά που θα διαθέτω κάθε μέρα γι’ αυτήν την καινούργια συνήθεια, είναι πολύ μικρό τίμημα για την ευτυχία και την επιτυχία που θα αποκτήσω.

Καθώς θα διαβάζω και θα ξαναδιαβάζω τις λέξεις κάθε χειρογράφου που ακολουθεί, ποτέ δεν θα επιτρέψω στη συντομία του ούτε στην απλότητα των γραφομένων του να με κάνουν να αντιμετωπίσω επιπόλαια το μήνυμά του.  Χιλιάδες σταφύλια πιέζονται για να γεμίσουν μια νταμιτζάνα κρασί, και τα τσίπουρα πετιούνται για να τα φάνε τα πουλιά.  Το ίδιο συμβαίνει και μ’ αυτά τα σταφύλια της σοφίας του χρόνου.  Μεγάλο μέρος τους φιλτραρίστηκε και σκορπίστηκε στον άνεμο.  Μόνο η καθαρή αλήθεια βρίσκεται αποσταγμένη στις λέξεις που θ’ ακολουθήσουν.  Θα πιω σύμφωνα με τις οδηγίες τους και δεν θα χύσω ούτε σταγόνα.  Και θα καταπιώ βέβαια, το σπόρο της επιτυχίας.

Σήμερα το παλιό μου δέρμα έγινε σκόνη.  Θα περπατώ περήφανα ανάμεσα στους ανθρώπους και δεν θα με γνωρίζουν, γιατί από σήμερα είμαι ένας καινούργιος άνθρωπος, με καινούργια ζωή.





Og Mandino - Ο μεγαλύτερος πωλητής στον κόσμο.

4 σχόλια:

  1. "Για να αλλάξεις τον κόσμο, άλλαξε πρώτα τον εαυτό σου"

    έλεγε ο μέγας Σόλων.

    Και είχε δίκιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν όλη η χώρα το καταλάβαινε αυτό έστω και κατά το ήμισυ, σε μια δεκαετία θα είχαμε αλλάξει τα πάντα και θα θεωρουμασταν απειλή για όλους .
    Τομ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε "Ανώνυμε" Τομ όταν ξεκινήσεις να αλλάξεις τον εαυτό σου θα καταλάβεις πόσο λάθος είσαι με αυτο σου το σχόλιο. Τότε και μόνον τότε θα δείς πως δε θα σε νοιάζει καθόλου αν "εισαι απειλή για τους άλλους"...γιατί πολύ απλά θα έχεις άλλους στόχους ΄γιατί πολύ απλά δε θα σε νοιάζει η γνώμη των άλλων ΄γιατί θα είσαι ένας καινούριος άνθρωπος με καινούρια ζωή ;)
      "TK"

      Διαγραφή
  3. Επειδή είναι δύσκολο να γνωρίσουμε, να αποδεχθούμε και να αλλάξουμε τον εαυτό μας, θέλει κότσια για ενδοσκόπηση, γι αυτό προσπαθούμε απλά να αλλάξουμε τον εξωτερικό κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η επίσκεψη σας στο Θαλαμοφύλακα με τιμά ιδιαίτερως.

Τα μόνα σχόλια που σβήνω είναι οι τρολλιές, οι κουτσουλιές και οι ύβρεις.

Τα υπόλοιπα θα μείνουν για πάντα εδώ, εκτεθειμένα σε κοινή θέα, γι αυτό πριν πατήσετε το κουμπί "Υποβολή", παρακαλώ να ξαναδιαβάσετε αυτό που γράψατε.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟΥΡΓΩΝ;

Αρχειοθήκη ιστολογίου